-İlk dakika-

boylu boyunca uzanıyorsun
çaresizliğin yatağına
uzatınca ellerini iki yanına
koyuyor be
koyuyor bu insana

kapıyorsun gözlerini
beyin kıvrımlarında
başlıyor seyri yolculuğun


-onuncu dakika-

her köşe başında
bir kırılmışlık
her kıvrımında
kendi ateşinde yanmış yıllar

bir tutam sevgi arıyorsun küllerde
bir kıvılcım parmağımın ucuna değecek
ve yaşam sevinci verecek yaktığında


-yarım saat olmuş mudur?-

üşüyorum
çok üşüyorum
ne kadar da soğuk bu sessizlik
canının hırıltısı yalnızca


-kırkıncı dakikadayım sanırım -

umut kapısını aralıyor direnç
düşleri indirgiyor
gerçeğe dönüştürecek
masalımsı her biri

kırmızı pabuçlu bir çocuk koşuyor
ayaklarında kahkaha
sıyrılmış acılardan

tüm günahları tilkilere yem etmiş
tüm hüzünleri çıkmaz sokaklara vermiş
ve kuşların kanatlarına asmış umutları


-kırk beş dakika olmuş-

yaşa sen çocuk
çok yaşa emi
tut ellerimden tut hadi
bırakma
bırakma sakın beni.