![]() Muhsin Başkan
Muhsin Başkan öldüğünde
Mezarda taşlar ağladı Süzüldü al yanaklardan Kirpikte yaşlar ağladı Muhsin Başkan öldüğünde Eğilmez başlar ağladı Hüzün çöktü sofralara Ekmekler, aşlar ağladı Muhsin Başkan öldüğünde Baharlar, kışlar ağladı Bütün uzuvlar yas tuttu Kirpikler, kaşlar ağladı Muhsin Başkan öldüğünde Yârânlar, eşler ağladı Kırklara karıştı yiğit Yediler beşler ağladı Muhsin Başkan öldüğünde Buz tutan düşler ağladı Ellerden düştü kalemler Heceler, fişler ağladı Muhsin Başkan öldüğünde Yaralı döşler ağladı Yarıda kaldı ne varsa Bitmeyen işler ağladı Muhsin Başkan öldüğünde Yaramda şişler ağladı Lokma geçmedi boğazdan Ağzımda dişler ağladı Muhsin Başkan öldüğünde Dolular, boşlar ağladı Garipler kanlı yaş döktü Hâlinden hoşlar ağladı Muhsin Başkan öldüğünde Göklerde kuşlar ağladı Yüreğimdeki acıyı Yazarken tuşlar ağladı |