Ne zaman seninle yüz yüze gelsem
Yüreğim ağzıma geliyor birden
Es kaza kıl kadar zarar verirsem
Affetmem, giderim harakiriden?!

Aşkı bilmeyenler yanlış anladı
Kulaktan dolma söz, yalan dinledi
Derdimizi başka kimse bilmedi
Kime nasıl desem; hangi birinden?!

Dertle dolu içim, yaş akıtmıyor
Ağlasam sızlasam; baştan gitmiyor
Deli gönül abdal; sözüm bitmiyor
Her gün aynı bu dert; çok da derinden!

Kükretir içimi kaynatır kanı
Y/akar için için ; patlar volkanı
Yanmaktan başka hiç yoktur imkânı
Ayrılır dünyamız; orta yerinden...

Ay ayrı, sen ayrı kimedir hayrı
Güneş oldum ay’a tutuldum gayrı
Mah cemalindedir gül dolunayı
Dilim dilim her gün ayın birinden

Ay Güzelim, gülüm ne tatlı yüzün
Ay’ın hilâlinden ok attı gözün
Çoban Yıldızıyla çok battı hüzün
Ay’dan gül kokladım aşk kederinden

Ayın Ondördünde gonca gülümsün
Her ayın sonunda külsün ölümsün
İçim paramparça dilim dilimsin
Her günüm aynı bir ayrı dirimden

Şaban AKTAŞ
23.03.2017