Derdim Başka

Sanma ki derdim güneşten ötürü;
Ne çıkar bahar geldiyse?
Bademler çiçek açtıysa?
Ucunda ölüm yok ya.
Hoş, olsa da korkacak mıyım zaten
Güneşle gelecek ölümden
Ben ki her nisan bir yaş daha genç,
Her bahar biraz daha aşığım;
Korkar mıyım?
Ah, dostum, derdim başka...
Orhan Veli


Ben ki bunca yıl yığmışım
Onca derdi üst üste özenle
Basmışım bağrıma ‘iyi ki varsınız’ diye.
Avuç açmışım her gördüğüme;
Ne olur derdinizi bana satın açgözlülüğü ile.

Ne omuzlarımda ağır bir yük,
Ne kaderimin söz geçiremediğim yazgısı
Saymışım ben onları
Hiç biri zerrece dert değil Kİ bana.

Ah dostum ah!..
Sama ki derdim ağaçların yalancı bahara kanıp
Vakitsiz açmalarından
Turnaların beklenmedik erken göçlerinden
Ya da bir daha aşık olamamaktan ötürü...

Yok dostum yok!
Benim asıl derdim çok başka...
Sen bunu anlayamazsın.
Benim derdim;

“Çınarlı, kubbeli, mavi bir liman.
Sen beni o limana çıkaramazsın... “