Hepimiz görünmeyen bir iple göğe asılıyız boynumuzdan, çoğumuz durumu fark ettik ve koparttık, düştük..
Buradan bakınca tüm resimler kan, yukarıdan bakınca kırmızı görünüyorsa demek ki..!!?

ve sadece yaralılar sevdi maviyi, kuşandı üzerine bir zırh gibi. belki görünmemek içindi..
ölüyü öldürme yetisi tüm insanlara bahşedileli çok oldu be Denizim..

bilirsin; ölürsün sonra tekrar ve tekrar ölürsün..

Ayık kafa iyi geldi dizeler, güzel..
Eyvallah

acılı tablolar vardı bugün. çok kanla boyanmış ve hüzünle beslenmiş. resimlere bakınca Nâzım’ın Abidine'e söylediği ve unutulması kolay olmayan sözleri aklıma geldi.

"sen, mutluluğun resmini yapabilir misin abidin?
işin kolayına kaçmadan ama
gül yanaklı bebesini emziren
melek yüzlü anneciğin resmini değil
ne
mavi yosunlu akvaryumda yüzen kırmızı balığın
ne de
al çeperli elmanın"

Halepçe'deki çocuklar da sadece elma kokusu almıştı. insanın aklı almıyor bi türlü bu kıyımlar ve katliamlar ne zaman son bulacak? ne zaman mutluluğun resmi çizilecek? ne zaman?

duyarlı yüreğine sevgimle...

aruz değil artık arazdır ne varsa anlatılan
…
ve.. sen bunu hala bilmiyorsun / oysa kaç kez söyledim ardından
…
bu yazıyı öyle bir zamanda öyle bir yere yazıyorum ki inanamazsın
yorum falan konduruyorlar adama, her acıyı deli gibi okumadan puanlıyorlar selam, sevgi ve saygıyla
her neyse
eylüldü yıllardan
hani her eylülün bir yıl olduğu zamanlardan
- o sözünü hatırlatmak için yazdım sadece
yoksa/n eylüller bildiğim eylül işte hem artık eylülde de değiliz zaten
ben de bildiğim gibiyim zaten ne çok şey oldu sen gidince bir bilsen
tüm dünya gitti ardından haber bile vermeden
seninle gitti dünyayı birlikte değiştireceğimiz insanlar
- ihtilal falan olmuyor artık / beni merak etme diye söyledim
aslında geride kalanlar ölüyormuş biliyor musun?
- hiç kimseye söylemedim ama
sevdiği birine sırf vakitsiz öldü diye inanılmaz bir nefret duyabiliyormuş insanoğlu
insanoğlu işte, hiç doğmayan birini ölürcesine seviyor, ölürcesine sevdiği birinden ölüme nefret edebiliyormuş
ne çok ölüm var bir bilsen ne çok katil
topraktan yaratıldı / her an çamurlaşabiliyor işine gelmeyince, böcek olmayı kabullenebiliyor, şikayet ediyor ama ezilince de
doktora gittim / başka birini yaşamaktan vazgeç artık dedi,
söylesene hangi insan, başka birinin hayatını, hayallerini yaşamıyor ki,
hangi hayat yarım kalmıyor, tamamlanabiliyor ki?
seni tanımıyordu sanırım
doktor işte / bir vizite ücreti kadar tutunuyor hayata / artık kendimden biliyorum
böyle devam edersen ölürsün dedi
bilmiyor ki ben her sabah sensiz uyanırken bir sonraki sabaha yeniden ölüyorum
bu yazıyı öyle bir zamanda öyle bir yere yazıyorum ki inanamazsın,
umarım arabesk cümlelere tutunduğum için bana kızmazsın
acımı puanlasınlar istiyorum aslında bir böcek kondursunlar yalnızlığıma,
yine okumadan yüreğin çağladığını falan anlasınlar
hani sol yumruğunu kaldırıp bana inat bağırıyordun ya
bana artık istesen de bağıramazsın ama
dün çiçek getirdim sana bir demet
-hani o sevdiğin menekşelerden senin gibi kokuyor demiştim ya / menekşelerin rengi gözlerimin altında ki morluklara benziyor artık
başucuna çiçekleri / yanına gözlerimi / giderken yüreğimi
bırakıp hızla uzaklaşıyorum her hafta sonu yanından
ölmek sana hiç yakışmıyor çıkar artık üzerinden
kaç kez söyledim her duanın ardından sen bir türlü anlamadın
ve
bu yazıyı sana öyle bir zamanda öyle insanlar arasında öyle bir yere yazıyorum ki
inanamazsın…inanamazsın…inanamazsın…

diye bir şeyler yazmıştım sanırım kaybolduğum bir vakit :)
çok uzun bir yazının küçük bir parçası kalsın burada müsaadeniz olursa
kişisel tercihimdir ressamları çok sevmem amatörce resim çizsem de kendim de dahil:)
hat iyi evet hat çok daha iyi
dağınık ve içi kanayan bir şiirdi
güzeldi yani

saygımla
geceniz ışıklı ola…