Tutuşsun yüreğim diyorum
gözlerin yetiyor tutuşuyorum

Alevden bir sır gözlerin yar
özüm sözüm seni çağlar

Yeniden başlamalı diyor gönlüm
şunun şurasın da bahara ne var

Ah bu sevda ah bu yara
viraneyim ben hasretin yar yine pusuda

Oturmuşum bir kıyının gölgesine
ufuk ta doğup dirilen bir hayat

Rüzgar da bir nazlı gelin zeytin ağacı
yüreğim dokunur ah mavi sonsuzluğa

Ve ayrılığın şarkısını unutmuş bir zaman
susanlar konuşuyor her yer bayram yeri

Gecenin karası düşmüş kül yağmuruna
mazi ötelerden kopup gelir bir sevinçle merhaba

Gül aşkıyla bülbül gönlü feryat figan
uyku tutmaz gözlerim hadi gönlüm sen yan

Ah tüm güzellikler hem vefa hem sevda
candan usanır can canan yanında olmayınca

Hani belki gökyüzü avutur gönlümü
bulutlar sanki yoldaş olacak birazdan bana

Bazen yağmur tanelerine sığınıyor insan işte
aşkla kanayan yerler acıyla solmasın diye yar

Tüm kaygılarım yitip gitmiş yada ey yürek sızım
hani alışmışım yokluğunda bıkmadan yanmaya