![]() Hakkıyla inanmadımHiç... Anlamadım Kur’an ahlakı nedir sormadım Karanlık hücrede yaşamaya çalıştım Suskun kalan aklıma, vicdanıma dönüp bakmadım Yaşamak için yaşadım, ne derlere kandım, inandım, şartlandım Ölen bir yakının cenazesinde, belirlenen günlerde ezberden okunan ve fakat anlaşılmayan süre veya ayetleri dinlerken sessiz kaldım Neden umuda talip olmayı, hidayet için azimle yol almayı, yaratana kul olmak için yaşamayı anlamadım, araştırmadım, hakkıyla inanmadım Ey can... Boş ver kim ne derse desin Yeter ki akidene bir şirk bulaşmasın Mazlum olan, mağdur bulunan sana kucak açsın Gücünü servetten alan, nefsine adanan seni hiç anlamasın Bırak saçın sakalın bir birine karışsın, ruhun, vicdanın, dimağın asıl olandır, yeter ki aklın, kalbin kararmasın Şimdi... Biliyorum ki çaresizsin Damdan akan sular içindesin Zaten kıt, kanaat geçinen bir fakirsin Yakın zamanda imdadına koşan eşini kaybetmiştin Gözlerin boşalır, yüreğin titrer, çare adına bir umut olarak kimi beklersin Yine... Yalnız kaldın Geçmişe kendini bıraktın Anlatan, yazdıran gözleri niçin ıslattın Seni yalnız bırakan, sorup, sual etmeyen vefayı mı hatırladın En yakınların, senden olan canlarında bin bir dertleri vardır, artık yalnızdın Mustafa Cilasun |
Çok beğendim…
............................. Saygılarımla selamlar…