BEN ANADOLU’YUM
Ben Anadolu’yum, Ana, doluyum
Kayı Boylarından, Oğuz soyuyum
Malazgirt’im, Antakya’yım, Bolu’yum
Dağlar ben’im, tepe ben’im, yol ben’im

Çalışıp parlayan işlek demir’im
Yazında güzünde mevsimde bir’im
Helal lokma emek, demiş ol Pîrim
Arı ben’im, kovan ben’im, bal ben’im

Bir Yörük Çadırı olurum bazen
Derlenip toplanıp başlarda gezen
Gök Bayrağa Ay-Yıldıza Türk yazan
Oba ben’im, oymak ben’im, el ben’im,

Nadide bir sevgiliye sunulan
Öpülüp koklanıp alna konulan
Yediveren dalda aşka yanılan
Gonca ben’im, buket ben’im, gül ben’im

Bir güneşle önce buluta çıkan
Çatlamış toprağa su olup akan
Küfür bentlerini kökünden yıkan
Yağmur ben’im, ırmak ben’im, sel ben’im

Bir özenle dudaklarda söylenen
Kafkaslardan Balkanlara yaylanan
Anadolu toprağında toylanan
Hece ben’im, cümle ben’im, dil ben’im

Âlemleri seyran eden seyyah’ım
Şavkı urup iz bırakan bir mâh’ım
Günde beş kez süpürülür günahım
Baraj ben’im, dere ben’im, göl ben’im.

Murat Kahraman
21 Temmuz 2004/Antakya