o tebessüm zannettiğin, yükselen kibir bulutları,
yağmuru olmayanın gök kuşağı hayaldir...
ya kovanlara hendese çizen, bir arının umutları
çiçeklerden kopup gelen usare bir baldır...
.....
mızrağın pençesinden akan son damlayı
gül diye gömleğime sessizce bulaştırdım
bir örümceğin çizgisindeki gizemli havayı
kanat çırpan güvercin gibi ruhumla tanıştırdım
.....
bel ki de sesimizi duyuramamış bir musiki gibiyiz
bel ki de yaralı kanadımızdı, gizli sevda ahenginde
ya bir gün parlasın yüzünde, gecenin aksinden kalan
ya da bir çiçek huşuyla raks etsin, rengârenk yüreğinde
.....
ah alışkanlıklar geçirmişse, yüreğimize dişini
ah zaman kalın zincirlerini, katlayarak örer
eğer, insanın içinde yoksa, bir erdemlik iklimi
kurduğumuz her hayal, özleme dönüşmeden söner
.....
dilim haykırır yüreğini, şayet uzak dursan da
avuçlarıma gül topladım, gözlerinin ışığından
ruh dünyana yelken açtım billurdan bir umutla
aşk alevine yakıt anlıyorum, o imanlı bakışından
yusuf erdoğan