Bu sabah yaprak yaprak el sallıyor ağaçlar,
Ayrılık vakti gelip çattı diyor ağaçlar.

Uzak bir hayal gibi fecrin ufkunda güneş,
Bir uğultu tufanı bu sabah gönlüme eş.

Keskin rüzgarlar sonsuz enginleri dövmekte,
Ağıt yakar bahçeler dökülen her çiçekte.

Açılan gül hicranlı, açmayan gül hicranlı,
Hüzünleri kuşanmış, sarı eylül hicranlı.

Bir fasıl daha geçti, ömür takvimi bugün,
Bilemeyiz belki de bu son demidir ömrün.

Bir dem eğlendikse de vakit geldi, yol uzun,
Uzaklar bir ucunu çekiyor ruhumuzun.

İçimden bir ses diyor; Bu yolculuk nereye?
Nedir bu yolculuktan payına düşen gaye?

Bugün dalından düşen bir yaprak gibi ruhum.
Bir sonsuzluk gölüne dalacak gibi ruhum.

Her sonbahar da böyle tarumar olur yerim,
Ağaçlar yaprak döker, ben içimi dökerim.

Ağaçlar yaprak döker, ben içimi dökerim....

İbrahim Vedat Çarpar