BABAM
Geceyi gündüze katarak çalışırdı babam
Güneş gibi işık saçardı benim babam
Bazan kükreyen aslandı benim babam
Bir lokma kuru ekmeği helal yerdi babam
Benim gözüm helalde derdi benim babam
Üstüne başına değil alın teri ni önemserdi
Çoluk çocuk aç der kendi yiyemezdi babam
Arı gibi çiçekten çiçeği gezendir benim babam
Babası gibi mertdi saklamazdı çakala sözünü
Hep sert durur du namertlere karşı babam
Aslan yüreğinde merhamet de saklıydı babam
Yuvasını yurdunu çok severdi benim babam
Yuvasının etrafın da dolandı durdu benim babam
Kimseye eğilmezdi yalakayı hiç sevmezdi babam
Dişi kuş anam olsada yuvayı içden kuran anam
En sağlam temelin taşıdır benim can babam
Sağlığında boyun eğmeyi öğretmedi bize babam
İnsanı sevmeyi namerte sus demeyi öğretti babam
Dostu için can vermesini de bilendi canım babam
Hep çevresine yol yordam iş gösterendi babam
Hizmetkarlık etti ailesine ekmekgine aşına
Ne gelirse Allah dan der çıkardı tek başına
Yolda bile giderken kalbiyle hep zikrederdi
İşini namaz bilirdi sermayesini dua benim babam
Bedeni ölen fikirleri bizde yaşayan canim babam
Hasan Çelik