Günlerden bir gün hayatıma bir ışık doğdu,
Uzattı ellerini bana.
Tereddütte kaldım ilk başta...
Uzatsam mı ellerimi ona?

İnci inci sözlerle kalbimi okşadı,
Yüreğimi ısıtıp beni benden aldı.
Ellerim titredi, gözlerim kamaştı,
Yüreğimden, yüreğine bir yol uzandı.

Zorlu bir yol gibi gözükse de,
Mücadeleye değer güzellikler peşimde.
Yüreğimi ısıtmıştı bir kere,
Bir adım atmalıydım biliyordum bende.

Arkamda bir dağ kadar kuvvetli,
Büyük bir güven duygusu sardı dört bir yanımı.
Annemin sıcaklığı, babamın şevkati hepsi ondaydı.
İşte bir kızın en çok istediği duygular zaten bunlardı.

Yavaştan yavaştan ilgimi gösterdim bende,
Pişman etmeyecekti beni Allahın izniyle.
Muhteşem duygular ile seslendim şöyle;
"Kalbim kalbin ile yandı be adam" dedim sessizce.

"Ey zeytin gözlü kadın" dedi tüm içtenliğiyle,
O kadar nazik bir kalbi vardı ki anlatamam size.
Adeta bir kraliçenin elinde büyümüştü belliydi işte.
Ve ben onun prensesi olmaya hazırdım tüm benliğimle!