Şikâyetin kimden celâlin kime
Elbette bir sebep var deli gönül
Anlatma derdini bilmez hekime
Senin tek sebebin yâr deli gönül

Sevmek sevap olsa yatırlar almaz
Çektiğin bu kahrı hatırlar almaz
Şiirlere döksem satırlar almaz
Küller altındaki kor deli gönül

Ağlamakla olmaz susmakla olmaz
Her taşı bağrına basmakla olmaz
Rüzgâr bile olsan esmekle olmaz
Fırtınanın sonu kar deli gönül

Gözlerin yaşlıyken hiç gülümseme
Gönül hoş olmazsa gider mi Cem’e
Sevenler vefasız olur mu deme
Düştüğüm halleri gör deli gönül

Şirin için dağlar delenler nerde
Aslı için Kerem olanlar nerde
Leyla için çölde ölenler nerde
Bir defa kendine sor deli gönül

Dilden dile darbı mesel olursun
Büyük annelere masal olursun
Hicrana hasrete misal olursun
Yaşarken kavuşmak zor deli gönül

Neler yaşadın gör, ardına dön de
Gözlerin çağlayan, başın hep önde
Rüzgârlar savurmuş seni ters yönde
Artık esme yeter dur deli gönül