İSYANLI SÜKÛT

1 — Gitmişti makama arz-ı hâl için,
“Bey…” dedi, yutkundu, eğdi başını.
Bir azar yedi ki oldu o biçim…
“Şey…” dedi, yutkundu, eğdi başını.
— KARAKOÇ

2 — Geldiysem makama ben bir arz için,
Dik durur, yutkunup eğmem başımı.
Azarı diyecek o hadsiz piçin
Kırarım boynunu, eğmem başımı.
— ÖTGÜN

1 — Kapıdan dört büklüm çıktı dışarı,
Gözler çakmak çakmak, benzi sapsarı…
Bir baktı konağa alttan yukarı:
“Vay…” dedi, yutkundu, eğdi başını.
— KARAKOÇ

2 — Kovdurmam kendimi, kendim çıkarım;
Gözlerim yansa da şahin bakarım.
Kızar isem konak demem, yakarım;
Saraya girsem de eğmem başımı.
— ÖTGÜN

1 — Çekti ayakları, kahveye vardı;
Açtı tabakasın, sigara sardı.
Daldı… Neden sonra garsonu gördü:
“Çay…” dedi, yutkundu, eğdi başını.
— KARAKOÇ

2 — Ben ayak sürümem, yok mu ki arım;
Sigara içersem zıkkım sararım.
Yok ise cebimde, şükür kararım;
Bal görsem yutkunup eğmem başımı.
— ÖTGÜN

1 — İçmedi, masada unuttu çayı;
Kalktı ki garsona vere parayı.
Uzattı çakmağı ve sigarayı:
“Say…” dedi, yutkundu, eğdi başını.
— KARAKOÇ

2 — İçmem ki, olsa da zemzem suyunu;
Var ise günahı, ölçsün boyunu.
Otağda bozarım sultan toyunu;
“Bey” deyip yutkunup eğmem başımı.
— ÖTGÜN

1 — Döndü, gözlerinde bulgur bulgur yaş;
Sandım can evime döktüler ateş.
Sordum: “Memleketin neresi, gardaş?”
“Köy…” dedi, yutkundu, eğdi başını.
— KARAKOÇ

2 — İnsanım, gözlerim dolar yaşlarla;
Örerim düşümü köhne taşlarla.
Girmem ki cennete hain gardaşla;
Korlarda yansam da eğmem başımı.
— ÖTGÜN

1 — Yürüdü, kör topal çıktı şehirden;
Ağzına küfürler doldu zehirden.
Salladı dilini… Vazgeçti birden:
“Oy…” dedi, yutkundu, eğdi başını.
— KARAKOÇ

2 — Kör ile yatıp da ben şaşı kalkmam;
Hak eden birine küfürden bıkmam.
Cihan-ı âlemde sultanı takmam;
Onursuz birine eğmem başımı.
— ÖTGÜN

Anısına saygıyla...