Sevgili
Ne çok sevmiştim ben seni
Tıpkı bir Neyzendeki Ney gibi içim dışım sen
ÜfLeyeni bir nefes/ İnLeyeni ben/dim için için
Ama bilki/ hissederek sevmek ve sevilmek var iken
Neden bu hasret /bu nefret niçin
Ney’inde ayrılıp düştüğü vakitler’ olur neyzenin elinden ki,
Ve’Lakin Ney’inde kırıldığı vakit/lerde
Neyzen de sevdalanıp sarılmalıdır Ney’ine
Ney de yanmalıdır hasretle için için sevdiğine
Yoksa bir vuslat arzusu neyzen’in içinde ki
Yanmayan aşıkın k’anmasından ne çıkar...

Ah SevgiLi
Tıpkı seni sevmek gibi
Üflemek ne büyük bir marifet
İnLemekse ne büyük bir kabahatmiş
Asıl kerâmetse/Seven bir yürekte kaLabilmek/ D’inLemek ve HisseTmekmiş
Eğer/ki/ sen’de hissetmiyorsan beni/
Kim hissedebilirki bu sükut-u ahvalimi
Biliyor musun Ey Sevgili
Bense// sadece seni "SENİ SEVİYORUM" diyebilmek için öğrenmiştim ana dilimi
Meğerse gerisi içimdeki hasret ve teferruattan ibaretmiş

Ah Sevgili
Sende bir nefeslik cümle gibi
İLiklerine kadar kırıldın/darıldın mı hiç
Birazcık seveyim derken ben seni
Bir gelişini gördüm bir/de gidişini
Üflemeden duyulmayan yüreğimin iç sesi ğibi
Sadece ömrümün el sallamakla geçişini bil istedim
Sadece bil...
Ahh be güLüm
İki arada bir derede kalacak kadar kararsız kalamazdı gönlüm
İşte bu nedenle "ya tam sev’dim/sevilmedim/ ya’da tam sil’dim."
Hani olurda birgün seversen beni
Sende böyle sev/böyle seviL istedim

Ah be SevgiLi
Artık seni sevebilmem için bana bir tek neden söyle
Hatta müsaitsen bir ara aklına geleydim
İyi/ki arayıp "ÖL..!" dememişsin
Deseydin orada sarılıp öLeydim
Kusura bakma..
İşte ben/o son kusura bakıpta
Şayet bir ara aklına gelirsem
Ve sen müsait’ olursan ya hani yine’de ben ara’yayım
Yüzde yüz olmasa da
"BİN DOKSAN DOKUZ" defa "Seni Seviyorum" diyebilmek için buradayım

Ah be SevgiLi
Ben/ Zemheri gibi birini sevmişken/
Şimdi baharım neden karlar yağdı diye üzüleyim
Keşke,,,bir yalanla avutacağına/
Bin hakikatle kırsaydın beni
Bu kadar yanmaz/bu kadar acımazdı yaralarım
Hatta incinmez/gücenmezdim sana/bütün kapıları aralardım
Oysa’ istediğin zaman gideceğin/
İstediğin zaman geleceğin bir kalbim olsun hiç mi hiç istemezdim/
Ben’de çıkarıp attım o kalbi

Ah be SevgiLi
Çamurlar içinde
Kötüler büyürdü oysa
Bense hep çocuk mu çocuk kalacaktım
Ama birazcık umut olsaydı sürerdim yaralarıma
Acılarım geçer sancılarım dinerdi/ sanacak/kanayacaktım
Belki’de büyüyünce "İyi Bir Adam" olacaktım ama sen üflerken ben inleyecektim /herkes’ dinleyecekti
Ve sen/kırdıkça kırdın/öldürdün işte
İçimdeki çocukları/en güzel duyguları ve bütün umutları
Sadece bil istedim

Ah be SevgiLi
Sevilmiş olmanın hatrına
Yine de kapatmıyorum bütün pencereleri
Yine’de geL bu gece
Sıcak bir çay muhabbetiyle
Dûa’Larla hemhâl olup buluşalım
Gel ki seccâdemiz huzur bulsun
Süzülelim gökyüzüne
Dualarımız Hâk, kabül buyursun
Ve şimdi hakkını helal etmesende
Bir buse kondur gönlümüzün gül penceresine
Umut içinde umut
Var olsun/ senelerce...

....yzn:Sağirzadeozan Demo*