Bütün çiçeklerin kalbini kırdın,
Şiirleri ağlattın
Bir kibrit çakıp canını yaktın
Aşka dair ne varsa
Kül ettin
Ve bizi, bir öykü gibi yarım bıraktın
Söyle!
Değdi mi bari?

Şimdi, mevsim kış bende
Güneş bile yüzümün ayazında
Bir yaprak misali tir tir
Şimdi, kalbimde üçüncü derecede yanıklar,
Bilinci kapalı kalbimin,
Ruhum yoğun bakımda
Düşüm çok ağrıyor benim
Gözlerimde karla karışık yağmur

Ve ben şimdi, hangi çocuğun saçını sevsem sen,
Elini tutsam sen,
Yüzünü okşasam,
Gözlerine baksam,
Öfkesinde dağılsam,
Gülüşünde boğulsam
Hep sen
Hep sen….

Oysaki çok direndim,
Oysaki sana ömrümü hiç koşulsuz verendim
Kalbim sana elini uzattıkça
Sen illa bir vedanın soğuk elinden tuttun,
Bir aşkı, kırık dökük
Terkedilmiş bir beşikte uyuttun
Ve sonra, sular nasıl çekiliyorsa derelerden,
Öylece çekildin benden

Mademki ayrılığa bunca deli aşıksın
Bunca tutsak…
Kıyamam sana
Dön demeyeceğim bu sefer
Senin olsun bu zafer
Ve artık bir şiir kadar özgürsün.
Yüreğin muzaffer,
Aklın muzaffer.

Hasretini, yüzünden,
Gözlerinden öpüyorum sevgili….

15.01.2017

S.U.

Serkan Uçar