Çoğu zaman babama acıdığımı hissederdim, ona sevdiğimi söylemediğim için. Aslında kendime acıyordum. Benim söylemeye ihtiyacım, onun duymaya ihtiyacından daha fazlaydı.
Trevanian
Paylaş
Sen siyahi seviyorsun ya hani, Ya da düşsüz karanligi! Belki de bu yüzden, Yine dalarken gecenin huzmelerine, Sen yoksulu yastığıma, Başımdan önce gözyaşlarım konacak…
Düşlerimde, Senli günlerin mutluluk zirvesini yaşarken, Uykularımı, Zehirzemberek ayrılık acıları bölecek belkide Sonra, ruhumun en saklı köşesine, Yani senin olduğun yere, O adı batasıca ayrılık hançeri saplanacak.
Ve yine, Cehennem azabına meyilli kâbuslardan, Kırmızıya boyanmış, göz pınarlarımın ıslaklığıyla uyanacak! Belki de küçük odama saçılmış, senli hayallerimle avunacağım.
Biliyorum, Oluk oluk canımdan can giderken! Dudaklarıma konan, Anılar busesi teselli edecek Sol yanımı, Sen ardı!
Öyle zor ki! Birinin adini ask diye yürege kazimak, Ve “Ömrüm”dedigin, “O” muhtesem soluğu, İlk dönemeçte kaybetmek!
Söyle sevgili söyle! Bu, gönlünün üc harfiyse eğer! Neden uykularımın cellâdı oluyor?
Söyle… Susma… Konuş!
Yürekten sevgiyse yaşananlar! Neden son gücümü iliklerim denemiyor?
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir.
Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
Aşkın Nefret Sorguları şiirine yorum yap
Okuduğunuz şiir ile ilgili düşüncelerinizi diğer okuyucular ile paylaşmak ister misiniz?
Aşkın Nefret Sorguları şiirine yorum yapabilmek için üye olmalısınız.
Nefrette aslında bir aşk kirintisidir değerli dost eğer nefret varsa unutulmazlik da vardır yureginize saglik kaleminiz daim olsun saygı ve selamlarimla
Susma…
Konuş!
Kalemine sesine yüreğine sağlık
Harikaydı
Kutluyorum