Bulmuşken kaybettim, bir anda seni,
Ne olur karşıma, bir yerlerden çık.
Son bir kere olsun, duysam sesini,
Bekletme gel yeter, kapılar açık.

Bunca yıl bekledim, gözümde yaşla,
Tükenmiş sabrımın, son haddi artık.
Her acı sahneye, yeniden başla,
Hem kendine günah, hem bana yazık.

Ümidim, dermanım, bitti kesildi,
Gündüzler sarhoşum, geceler ayık.
Ömrümün miyadı, erken biçildi,
Ölümden zor geldi, bana ayrılık.

Ne sevgi koklattın, ne huzur verdin,
Karanlık dünyama, tutmadın ışık.
Başardın, sonunda, murada erdin,
Duydumki birine, olmuşsun aşık.

Alabora oldum, yelkenler indi,
Gönül deryasında, gemiler batık.
Çileler, kederler, üstüste bindi,
Hayallerim, boylu boyunca yatık.

Leyla’dan, mecnun’dan, varmı bir haber,
Bir düşün dünyaya, kim çakmış kazık.
Bir hayat sürelim, senle beraber,
Ne ben vazgeçeyim, ne sen benden bık.........


1998

Ahmet Turgut Atlık