her gece günün hesabı yatar koynuma
yıldızlar karmaşasında uyur soluğum
yalnızlığım odaları birer birer kilitler
varlığımda derin bir hüzün titrer

kimsenin bilmediği oyundu bu
iki mendirek arasında dolar boşalır su
iki mıntıka arasında koşuşturan tutku
zoraki kırbaçlanan oyunda susku

eflatun geceler hint keneviri çiğner
çözülür vuslatın kollarında kan ve ter
ismini koymuşlar çıplak bir döngü
yarısı kader ..yarısı çakılan süngü

sus desem susar mısın sen ey şair
dertlerin tomar tomar saçıldığı an
bir derdim var hep susamaya dair
o iklimini kutsayan canımdan kan

üretip durduğum hazinenin çığlığı
ocağın başında çıtır çıtır yanan kavdı
bıkmayı üzerine almış o melun sancı
her külün arkasından çığlığım yınkı

mısralar derin bir nefes çeker
bedenle ruh arasından köprüler geçer
ah ne yaptım diyen suskun nefer
aşkın girdabında boğulup da gider

yazdıklarım okşamıyor hiç kimseyi
önceki yazanlarda çekmişti o tespihi
kansız darbeler mi bozdu o mertliği
artık ben susuyorum siz serin sergiyi