Gurbet yolu düşmüştü, o öğrenci kuluna
Bulmadı sıcak yuva, tatmadı hiç mutluluk
Giderken Eskişehir, öğretmen okuluna
Ana baba görmedi, gelmedi ki mutluluk
Yarınlara ışıktı, abim” İbrahim Tuluk”

Hayata direnmişti, yalnızları oynarken
Hasreti bir volkandı, yüreğinde kaynarken
Hayallerinde her gün, öğretmen olmak varken
Ana baba görmedi, gelmedi ki mutluluk
Yarınlara ışıktı, abim” İbrahim Tuluk”

Ne zahmetler çekmişti, okurken hiç yılmadı
Yalnızlıklar içinde, başa gelen kalmadı
Aile şefkatiyle, bir bayramı olmadı
Ana baba görmedi, gelmedi ki mutluluk
Yarınlara ışıktı, abim” İbrahim Tuluk”

Okulunu bitirdi, öğretmendi, bu sefer
Eğitim ordusunda, o artık hep bir nefer
Karanlığa yol veren, ilim kandilinde fer
Ana baba görmedi, gelmedi ki mutluluk
Yarınlara ışıktı, abim” İbrahim Tuluk”

Öğrencilere yakıp, tutuşturdu meşale
Okullarda çağlayıp, akıp gitti şelale
Kaç insana ufuklar, açtı, erdi kemale
Ana baba görmedi, gelmedi ki mutluluk
Yarınlara ışıktı, abim” İbrahim Tuluk”

Okuyamayan cahil, kaderine yanıyor
Belki bu öğretmenin, yaraları kanıyor
kim bilir?Şimdi onu, kaç vefalı anıyor
Ana baba görmedi, gelmedi ki mutluluk
Yarınlara ışıktı, abim” İbrahim Tuluk”

Yok, abanın altından gösterdiği sopası
O, hem öğrencilerin, hem Vefa’nın babası
Nasıl yakışır ona öğretmenlik libası
Ana baba görmedi, gelmedi ki mutluluk
Yarınlara ışıktı, abim” İbrahim Tuluk”

14. 12. 2016
ali tuluk(vefa arayan şair)

LİBAS: Giysi, elbise