Soğur mu? Üşüyen bir kalp misali, uzak kalınca insan?
Soğurmuş öğrendim, kalpte azar azar yaprak gibiymiş hazan...

Anlamıştım. Uzak kaldın bilerek, unutturmakmış sanki derdi.
Söyleseydin içindekini, vursaydın açığa, sana kim ne derdi?

Gözünden düşen her bir damla, kalbime vuran bir sızındır
Çiçeksiz bir kalpte olsan, içimde; yine sensin diyen, yazımdır

Belki de insanlar arasında örülü, psikolojik duvarlar var
Belki de benim duygularımda, sana ulaşamadığım haller var

Şimdi sen sessiz bir gemi gibi yol alıyorsun ya kendi halinle
Şaştı pusulam, yalnızım, sen gideli, konuşuyorum kendimle

Şöyle sessizce kalsaydık ve konuşsaydı ruhlarımız, anlasaydı halden
Sorsaydık kendimize: “insanlar niçin birbirini anlamaktan uzak kalır, neden?”

Ah ! bir gemi misali yol alsam kendi içimde gitsem gönül
Ve.. sade fısıldasaydı rüzgarlar hiç konuşmadan bir ömür
yusuf erdoğan