Ben bir ceylanım...
Bahar gözlerimden geçer,
Umudun,
Türküsünü söyler dilim.
Rüzgarlardan gelir ezgim.
Sen bakma ürkekliğime,
Şahan olur,
Yere düşen her terim.

Ben bir ceylanım...
Avcılar peşimde,
Kaç zaman oldu,
Yüreğimden vurulmuşum,
Başka;
Hangi mavzer yarası,
Ölüm getirir can evime...

Ben bir ceylanım...
Firari güvercinler omzumda,
Kaç demde;
Göz yaşımı gömdüm,
Sevda dağının doruklarına,
Dur!
Uzatma elini!
Ne olur dokunma yarama,
Yarası da olsa,
Dokundurmam onun hatırasına.

Ben bir ceylanım...
Sırdaşımdır hüzün,
Yere düşerken gördüm,
Mavi perçemini göğün,
Oysa...
Hasretindi,ebem kuşaklarına ölüm.
Gelmesin,
İstemem,
Üstüme güneşin aksi kısrağı,
Sevdanın her sofrasından,
Aç kalktı,yüreğimin kursağı.

Ben bir ceylanım...
Hasretin sebebimdir ölümlere,
Üzülme...
Acıya çalmaz ağzımdaki tadın.
Neylersin ki sevgili;
Ölümden gayrı,
Çaresi var mı?
Bu kalleş ayrılığın.

Ben bir ceylanım...
Bakışlarım kızıl kıyamet,
Seher yelinde gelsin,
İhanetime merhamet.
Şimdi...
Yalnızlığım yankılanır,
Keklik telaşında dağların,
Kanadına hasret sürdüm,
Havadaki turnaların.

Ben bir ceylanım...
Mekanım,umut dağıdır,
Ve her gece beni,
Rüzgarlar uykusuz bırakır.
Ne dur durak bilir,
Ne soluk alır ağrımda.
Senden selam getirir,
Serseri gecelerimin,
Hasret karanlığında.
Sonra...
Uyku tutmaz telaşımdan,
Doruklarına koşarım dağların,
Ardına düşerim rüzgarların.
Gözlerini sorarak,özleminde ağlarım.

Ben bir ceylanım...
Ufuklarımda yalnızlık,
Gündüzümde hüzün,
Gecelerim karanlık.
Ben bir ceylanım...
Bahar gözlerimden geçer,
Umudun,
Türküsünü söyler dilim.
Kim bilir ki;
Bir Azrail zamanıdır beklemişliğim.
Evet
Evet
Biliyorum ki bir gün geleceksin,
Biliyorum ki bir gün,
Bu hicranı bitireceksin.
Geldiğinde arama;
Ben hep aynı demdeyim,
Hani,
Ayrılık hançerini,
Sapladığın yerdeyim.
İşte...
Bir ceylanın gözyaşı,
Mısradan örterek çıplaklığını,
İşte...
Hançerin,
İşte...
Yüreğim,
Hem hançerin sıcak hala,
Baksana!
Hem de yaralı yüreğim.

Ben bir ceylanım...
Bahar gözlerimden geçer,
Umudun,
Türküsünü söyler dilim.
Rüzgarlardan gelir ezgim.
Gittin gideli,
Boynu bükük kaldım sevgilim.
Gidişin...
Asırları getirdi ardından.
Oysa...
Ölüyordu her geçen zaman.
Ölüm,öldürür mü sevgili?
Ölüm;
Kanadı kırılmışlığı değil mi sancıların?
Boş ver be sevgili,
Hem ayrılığın bile güzel,
Hem yanmışlığım,sevdandan yana.
Neyse...
Birazdan gelir rüzgarların kervanı,
Şimdi bana müsaade,
Kızma ne olur bana,
Selamın gelecekti,bir meltem esintisinde.
Solmadan basmam gerek yarama,
Yoksa,bilirsin yüreğim onulmaz yasta.
Bahar gözlerimden geçer,
Umudun,
Türküsünü söyler dilim.
Kim bilir ki;
Bir Azrail zamanıdır beklemişliğim.
Evet
Evet
Biliyorum ki bir gün geleceksin,
Biliyorum ki bir gün,
Bu hicranı bitireceksin.
Geldiğinde arama;
Ben hep aynı demdeyim,
Hani,
Ayrılık hançerini,
Sapladığın yerdeyim


Engin Badem
-acemişair-
-2004-