7
Yorum
15
Beğeni
5,0
Puan
1413
Okunma
Özlemek başımda mıh
tomurcuğu gönlümüzde
yan yana bırakılmış
son baharımızda
suretimiz aynada kırılmış
gerçeğimiz acı soğan!
soluksuz kalırmış insan
karanfilin keskin kokusunda
Eksilmeyenim
kalmadı o deli hallerim
sert vuruşlar yapmıyor artık dizelerim
suyu yakan şair
gidiyor deme bir kez de
isyana bir es ver
düşüyorum ellerinden
anlasan
Yudumla göz yaşlarımı
ve adreslerinde bulunamayan insanlar gibi
kaybolmadan
bulsan
Bizde zeytin ağaçları hep öndedir şair
portakallar ardında turuncu mis gibi kokar hey
çocukluğumun tek ekşi narı
ellerimden dökülüp toprağa
özledim
kıpkırmızı
gel!
kimseler o adreste oturmasa da...!
23.10 11.11.2016
Jale KESKİN
5.0
100% (12)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz