Ne kadar koştum peşinde
dalga dalga saçların savrulurken rüzgarda
kudurdu içimde tufanlar koptu
uzaklaştı benden
zaman durdu ışıklar söndü.





Uyandırma gecenin karanlık gözlerini
hayalin düşer yüreğimin yatağına
kaç defa düştüm dert batağına.




Gecenin kızıl karanlığı vururken yüzüme
uyku girmez olur gözüme
acılar bitmez.
hayalin gitmez
şafaklar sökmez
güneş doğmaz olur buralarda.






Hayalin aydınlatır gecenin karanlığını
dokunduğum ne varsa hepsi yalan hepsi kaçak
gülücükler sahte unutamadığım derin duygular vardı sende
öyle bir geliyorsun ki
yağmurlar yağıyor gözyaşıma karışan
her yer sırılsıklam
gem vurdum yüreğime ruhuyun kıyılarında üşüyorum
düşündükçe seni düşüyorum
büyüdükçe büyüyorsun içimde.





Seni sevmek yazılmışsa alnıma
acı çekmek fark etmez
İçimdeki deprem ayaklanır çark etmez
sana olan bu hasret
bu sevda bitmez
bir ömür vız gelir geçer yetmez.




Güneşin battığı yerde gelişlerinde tükeniyorum
sen doğuyorsun ben batıyorum ...




Şiir yaralı_34