Unutulmuş kelimeler üşüyor
Belleğin en kuytusunda
Belki de hiç çıkmayacaklar
Saklandıkları yerden bir daha ...


Sürgün adımlarımız
Başka diyarlara mahkum
Buralar artık bize dar
Hoyrat sisler sardı dört yanı
Zamanın içinde
Mutluluğu yontan
Görünmez sözler var ...


Suskunlar dünyasındayım
Ne zamanım belli
Ne mevsimim
Çok şey değil!
Bir gözyaşı düşsün istiyorum
Mutluluktan elbisesiyle
Göğsüme
Yeşersin diye
Küsmüş ümitlerim ...


Ellerim kırmızı sarmaşık
Gözlerim buzdan dağ zirvesi
Saçlarıma ürkmeden konuyorlar
Gecenin öpüp kokladığı
Uykunun mavi kelebekleri ...


Biraz da
Sen ağla gökyüzü!
Bıkmadın mı duymaktan
Haykırışlarını insanlığın
Bu kadar çok kapatma
O ihtiyar gözlerini ...

Üzerimize yağsın
Işık ışık
Yıldız yıldız
Yutkunup da asırlardır sustuğun
Gecenin sözleri ...


Esra TÜRKER KONUK - GECE SESLERİ -7 Kasım- İkibinonaltı