bir el uzanır sana
o elin sana dokunmasını
hiç bir zaman istemezsin ama
Halbuki o kızın bi-çare çaresizdir
yapabileceği birşey de yoktur
kaderine boyun eğmiştir

oysa o kızın
seninle öyle güzel hayalleri vardı ki
Ne yazık ki ona hiç söz hakı bile verilmedi
bu senin kaderin dendi
ASİ kız’da böylece
kaderine boyun büktü.
ona uzanan eli hiç bir zaman
istememiş sadece bedenini aldılar
ruhunu asla vermedi.

Asi kız’ım diyerek
kendine bir dünya kurdu
adını da mutluluk koydu.
Yıllar yılı kendini böyle avutmuş
Bedenini asla kimseye vermedi

Asi kız her daim o küçük dünyasında
Hercai’sinin gelmesini senelerce bekledi.
Bu yüzden de Asi kızın
boynu hep bükülü kaldı
Sanki hiç gelmiyecekmiş gibi
tam kışın ortasında gelmesini istiyormuş

Asi kıza o HERCAİ gelmemiş
Asi kız ise yıllarca hep onu beklemiş
Ona ne zaman bir el deydi ise
Asi kız hemen kendini savunmaya alır
ona hiç bir tenin değmesine izin vermez
O an teni korku ile ürperir
Kırılırsın bazen işte
*
müzeyyen yavuz