![]() Oku! Beyaz Çakıl Taşı------------------------
Oku! Beyaz Çakıl Taşı------------------------
Düştüm yüksekten bir yalçın kayadan Doğdum esirgesin Yüce Yaradan Bir kaya parçasıydım dik yamaçta Bilmezdim aşağısı ne amaçta Annemin kehaneti düşünce olacaksın Varlıksan zamanla solacaksın Sellerle yuvarlandım dereye ulaştım Düştüm bak neye bulaştım Eğilip bükülmezdim koptuğum yerde Sürünüyorum diplerde, kayalık nerde Sürüklendim gittim dereden nehire Düştüm yaşam denen neşeli zehire Vurdum sellerle diğer taşlara Ayrıldım benden birçok kardaşlara Sular çarpıyor yüzüme gözüme Bağırıyorum ama itibar yok sözüme Kudurdu su vuruyorum taşlara İnsan olsaydım vuracaktım başlara Oturuyorum su yatağında ağırlığımla Oku! Oku! Diyor duymam sağırlığımla Baharda başlıyor suda yine coşku Korkuyorum imanımda yok kuşku Birkaç mevsim nehrin yatağında Kışlar sakinlik baharlar atağında Sular seller bilinmeze götüren Ne kadar bağırsam da süpüren Çarpınca köşelerim kırık kalmamış Bir amacı var yaratmış salmamış Olmuşum sonunda Beyaz Çakıl Taşım Uykunun haricinde belki milyon yaşım Kimi sıkıntıdan çatlıyor olduğu yerde Kimi dönüşüyor vura vura tek ferde Ölüm zerre bana, çilem ebediyet Ezelden gelirken verdiğim şekil Medeniyet Cansız diyorlar inanma Allah yaratmış Çakıl demiş harç demiş insana aratmış Her zerrenin var Kainatta amacı Oysa ne rahattı dağda Annemin yamacı Şimdi bir eşikte insanlar beni aşıyor Eşik olup insana hizmetli yaşıyor Tüm geçtiği yol gözünün önünde Hala bilmiyor varlığı ne yönünde Bir gün üstümde biri varıyor secdeye Tanımıyorum ama benziyor abideye Seziyor kalbinde yaratanın azametini Hatırlıyor o zaman annesinin kehanetini Cengizesgin19102016 |