gözlerimde ki resmin
masumiyete göç etmiş
kim istemez ki
elimden tutsun
aşk diyarlarına
sevdanın koyların da,
şu üç günlük ömrüm
kaygılırken gazabın da...

yetmiyen bir umuda
suçluymuşum gibi
mahkumiyet benimkisi
çaresizlik göbek atarken
yalnızlığın kucağın da
dermansız derdimin tek ilacı sen,
merhametsiz zaman
bir merhem dahi olamazken...

erken gelmişlik
geç gelmişliğe mapus
vaktin çarmığına çakılmış şekli
geri çevirmenin imkansızlığı
çarkına mahsus
ama ne desen gönül bu
vazgeçmesinin yok şansı
olsada hüsranın kabus diğer adı...

bir yerde hayal diğer yerde düş
bırakmıyorlar bir turlü peşimi
sanki bende istiyorum da
bir film misalinde
tekrar tekrarı hep gündemde
sonu ebediyet sonsuzluğa dek
hayattan bana tek kalan galiba
kim istemez vurasın bana bir dirsek...

(Berlin,19.10..2016)

Talat Özgen