kutusuz kasetlerim
ucu körelmiş yontulmaya muhtaç kara kalemlerim
çekmecelerine anılarımı tıktıpım dolabım
şimdi bir sigara daha yaksam üstüne
yaşadıklarımın
hangisi kadar değer biçilecek ömrüme
söylediğim sözlerin toplamı kadarmı
yoksa sustuklarımın ağırlığı kadarmı
ne kadarını bilebilirsin itiraflarımın
ya söylediğim yalanlarım
aşkın sözü gecmiyor artık hayatım üzerinde
bir zamanlar nasılda bar tabureleri üstünde kur yaparken
acemiliğim cekiciliğim kadar etkili
cekiciliğim yeni şiirlere gebe
seviştigim her kadın
daha derinine sapladıgım bir bıcak
ruhumun sırtına
sırıtıp dururken simdi bakıp kafiyesine
neden illede aynı sarkıyı calar radyo istasyonları
inadına üstüne gelir gibi
durmadan içine gömüp
kactıkların
tutulamıyor artık hesapları bu yüzleşmenin
oysa yeter diyordun bir kucuk sevgi parcası
seni seven baska bir insan
yetmiyormus
sorun yanlıs yerde aranmıs ve yanlış teshisler konmus bu yalnızlığa
şimdi neresinden geriye dönebilirsin yanlışlarının
dönsende ne kadar dogru olacak
yeni baştan yasayacakların...
anlasılmaz sözlerimi tercume etmeye calıstıkca
türkceye olan ihanetim buyuyor
baska bir dil varmı anlatabilecegim
yoksa yasadıklarım
bu gune kadar hicbir dilde söylenemeyenmi
durup durup ıslanmadıgı icindir belkide yanaklarım
bu kadar kuru ve yaralar içinde
bir kız cocuguna sevdirmedigim icindir
içimdeki et parcasına kalp diyemiyor oluşum...

satır başı
yapınca öteleniyormu yasayacakların
gunu gelmiş borcların
daha dibe inebilirmisin
yoksa en derinde içine cektigin bu duman
geri vermeden once arasına, canını ekleyebilirmisin...

aklı selim bir insan olamadıgım icin
akla zarar işlerle meşguliyetim
paramparca bir hayat
ne kadar elini bastırsanda ustune
durduramassın o kanamayı
gözlerimin icine bakıp durma artık
hayata dair en son ışıltılarım
içimdeki karanlıga tutulsun
yaklas dudaklarıma
fısıltılarım
senin olsun...