![]() Yalnızlığa Veda ArasıŞiirin hikayesini görmek için tıklayın Bu şiir yüreğime dokunan gönülden gönül’e tüm dostlarıma(bu duyuyu hissettirerek şiirlerime düşen Gülsüm Yücel Demirel’e...)
Yine kalem tutuştu elimde. Yalnızlık kokuyor zaman. Hatıralar darmadağın paramparça. Her yerde cam kırıkları. boğazımda düğümlenen cümleler, dilimde hâr Annemi özlüyorum dizlerim yaralı, kanadım kırık … kaldırımların dili olsa konuşsa gözyaşlarım onu nasıl ıslattı Neden mevsim Sonbahar. O sarı yapraklar kurudukça kurur, içim acır, günler eskir , yarınlar uzadıkça uzar. Biliyor musun? Bu mevsimde kirazlar açmaz Çınarlar gölgesini saklar. Salıncaklar kucak dolusu özlemi, sallar…sallar Bir dost bekler yüreğin Bir ses, bir tebessüm Ansızın içinde umut damağında buruk bir tat Zamanla ezilen yerlerin sızlar Hatıralar keser canın yanar da yanar. O an ayak izlerine dostluk dolar Gülen gözler Umut kokan güçlü sözler silkeler Bir bebeğe dokunan eller sarar yüreğini Ya … Ya O’da incitirse alıp götürse güvenini... Vazgeçersin sorgulamaktan Aldığın her nefesle omuzların dikleşir birden yüreğinden tutar öpersin geleceği Çok kısasın hayat..çok Arkama bakmayacak Yarına koşmayacak anı yaşayacak kadar kısa Bu yalnızlığa veda arası Dostluğa merhaba... Hoş geldin yüreğime, Hoş geldin şiirlerime, Yalnızlık ve umut arkadaşı. Bu şiir yüreğime dokunan gönülden gönül’e tüm dostlarıma(Özellikle bu duyuyu hissettirerek şiirlerime düşen Gülsüm Yücel Demirel’e...) |
Tebrikler saygılar