5
Yorum
7
Beğeni
5,0
Puan
1408
Okunma
Dün gece bir düş gördüm
geride bıraktığım yıllarım
tek tek sorguladı beni
gökyüzü ağladı ben ağladım
ne fırtınalı bir gündü
yine hırpaladım göğsümü
kurudu dilim damağım
boğuyordu sanki dağlar beni
kuru ayaz vurur bedenime
kokun siner üstüme
umut doğar her yanım
adını koyarım özlem şehri
camlar yine puslu
yine tutmaz ellerim
sakladım içimde acılarımı
belki bir umut var diye
bedenim yorgundu
gölgem yere yansıdı
sessizce vurdu hasret
çaresizleşti dertlerim
yalnızlık ne zormuş
söylenirim kendi kendime
hep uçurumun uçlarındayım
durmadı gözyaşım sönmedi yıldızlar...
Hüseyin YANMAZ
31/08/2016
5.0
100% (6)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz