"" Hangi iklimin çocuğusun sen
Hangi mevsim devşirdi seni
Sağnak kaçak toprağıma ""




Seni seviyorum diyorum
Ana rahminde çarmıha geriliyor
Zifâfsız Meryem
Beytü’llâhim’de
Bir etek dolusu öksüzlükle taşlanıyor
Riyâsız İsa




Mukaddes bir acı gibi
Duruyorsun mihrâbında can’ımın
Unut günâhı
Bir yara sevici gibi
Usulca dokun
Kabuğu irin sızdıran
Yaralı berilerime
Ki
Tırnak diplerimde
Çığlık çığlık
Ahların uyur




Ellerin diyorum Sevdiğim
D’evrimci ellerin
İhtilâlleri Tûfân-ı Kebir’de kulaç kulaç yüzdürüp
Cûdi’de yetimler doğuran ellerin
Ki
Değdiği her yerde bir Sen büyütüyor
Fatalist bir pankart açmayla Aşk’a
Bir yalnızlık Aralık’ında
Sarsak paytak yağmurlar vurduğunda
Alnının kitâbelerine rıhlet eden efsâneye
Karışmıştı biribirine
Arza yeksân olmuştu rölyefler
Silinmiş
Okunmaz haldeydi hiyeroglifler
Ben Sevdiğim
Ben
Elimin tersiyle iteleyip molozları
Ve
Yırtılan ayalarımla temizleyip alnını
Kendimi yazdım kanımla
Bana ayrılan kalanlığına
Sadece beni yaşa
Benimle yaşa
Mitolojik avunmacalarıyla




Aldırma
Bu da geçip gider
Diyorlar ya hâni
Bilmezler mi
Geçip gitmeni
İstemediğimi
Şöyle bir çalakalem
Geçiyorsun
Issız aklımın
Lambaları kırık daracık sokaklarından
Bir bayramlık telâşı uslanmaz haytalığımda
Bir tantana
Bir kampana hali
Melâl devşiren divâne yâdımda
Ardından eskittiğim
Tabanı yırtık ayaklarımı gösteriyorum sana
Ayakizlerinin kestiği diz kapaklarımı
Her tökezlediğimde
Benden uzaklara düşen
Yara yamalı yanlarımı



Geç(d)iyorsun
Geç(m)iyor