varlıgın
armagandı varlıgıma
nasılda hüzün kokardı ellerin
dokundugunda
içini cekerken
gecenin bir yarısı
kollarının arasında
avuclarımda ellerin
ne büyük mutluluktu bu
ölümsüzlükle değişmek bir ölümlüyü
ölmek gibi severken
sevmek
hala sıradan bir fani hayatına sıgdıramadıgım
en cok buldğumda kaybettim seni
sesin titrerken
sesimde ne buluyordun bu kadar
nasılda ürküyordun
bırakıp gidersem
bir o kadar ayakların yere basarken
benimle kacıp gitme telasların gözlerinde
ışıl ışıl yanarken
namlusuna surulmus bir mermi gibi kader
ayrılık eski bir ezber
cigerlerimdeki bu sızı
kafiyesinden utanan şair
gecenin dördünde
hayalinde bi r ız cocugu
her sözü kahır
agır gelir yalnızlık
içine ceker dumanı
cigerlerinde kiralık bir hayat
aklında aşırma replikleri
sevgi sözcukleri öyle uzak ki...
kayıp bir sarkı dudaklarında
durdur beni
soluguma karısıyor karamsarlık gunleri
aşkın gecmeyen zamanları
buda oldu işte tanrım
sözlerim agır geliyor
yazdıklarım kuru sıkı doldurulmus
en cok sen uyurken bensiz
sensiz bu yataga girmek koyuyor...

bitecekmi bu yoksulluk
gelmiyorsun
yanarken icim
dudaklarım kanıyor yoklugunda
belli etmemek icin acımı
ısırmaktan
kırmızı ceketiyle bir kız cocugu geciyor gozlerimden
kucuk elleri cebinde
kısa etegi ve cizmeleriyle yarmurun altında
gelmiyeceksin dimi
boşuna bir cabayla
aklımı mesgul etme cabalarım
bu kabulleniş fazla
esmer tenine değmemiş gülüşlerim
verdiğim sözler minnettarlıktır tanrıma
ömrün sonbahrında
ne buyuk mutluluk bu
ve acizliğim
kayıp bir sarkıyı hatırlamaya calısırken
aklımın oynadıgı oyunlardan yoruldum
gelmiyorsun
yeteri kadar istemiyormuydum seni
içten içe bir teslim oluş bu
surlarımın dibinde yatan binlerce kaybım
üzgün bile değilim bu yenilgiden
gelmiyorsun
zincirini takmadıgım kapılarım
zamansız gelirsin diye dagıtmadıgım odalarım
ve renkleri duvarlarımın
gözlerimdeki telaş
avuclarım terliyor
aklım sıgmıyor bu varoluşa
dudaklarım kilitli
gelmiyorsun

ya ne güzel yazmısın oyle tekrar terra okumak istadim

umutları ve hayalleri gercekleriyle karıstırdıgın bir hayatı özlersin

Seçilmiş yalnızlıklar yaşarız bazen.Ve kimi zaman,dokunamadığına yazılır yalnızlık.O koca mezarlıkta yatan kimsesiz bir ölüdür aslında.Ve hiç bir fatiha su serpmeyecektir susamış toprağına.Hatim diyecektir,bana su O'dur.
Saygılarımla