0
Yorum
4
Beğeni
5,0
Puan
1239
Okunma

Ey gönlümün
yorgun temmuz akşamı!
Yanağından süzülüp
gülüşünle düşmek isterim
Beni bırakıp gitme
Sızısı öldürür
bu akşam rüzgarını
Yaşamın ağır yanlarına
koyup duruyorum
Gözyaşının kanlı noktalarını.
Kıydılar, bahara
bahar gülüslü çocuklara
ağitlar
kentlere sığmıyor artık
Köklerim bastığın
yerleri öperek iner
korkunun gölgelerine
Yorulur cümlem
Gidişine lâl olurum.
Yanarım
Küllerimi taşıyamaz rüzgarlar.
Gözlerinin öyküsü
Böyle düşmemeli ıssız dillere
Gitme, alt üst olur hayat
Yalnızlık ölüm doğurur
Gülümse rüzgarın çılgın örsüne
Baharı sırtlamış dağların çiçekleri gibi
Alıp başına gitme
öldürecek derin çığlığın sessizligi
Önce gözlerim üşür,
sonra sözlerim vurulur...
A.ALKIS
5.0
100% (3)