"Önce biraz ağlaştılar ama şimdi alıştılar. Aşağılıktır insanoğlu , her şeye alışır.
Dostoyevski

Alışmayın!
Gözümüzün içine baka baka
gözbebeklerimiz öldürülürken
Alice harikalar diyarı masalları anlatan
kralları padişahları ve soytarıları
Alkışlamayın!

Yazgı değildir bu ölümler
Şimdi şuan elbette yaşıyor olabilirsin
çocukların mutlu olabilir
sevdiğin kadın yada adam aklının uçuna takılmış
belki maaşın artmıştır
aşkın harlanmış yada küllenmiş olabilir
ama yarın
öbür gün
Ya bir ay bir yıl...
Dün kurşunlanan taranan ve patlatılan masum
ne ara haketti içi dışına dışı içine denk ölmeyi...

Sevebilirsin
Ve dahi tapabilirsin insan dölüne
artık
buna bile birşey demiyorum
ama
etme eyleme gözünü seveyim şu ölüm kuytusunda
debeleniyoruz usulca usulünce
Bulaşmayacak mı bu kan senin de ellerine...

Alışmayın
alkışlamayın
insan mutluyum diye kendine yalan söyleyebilir
Ama ölü ama diri
İnsan kendi evini ailesini eşini ve çocuklarını kandıra bilir
İnsan bir ülkeyi kandıra bilir
Ama insan ölümü kandıramaz...
Alışma!
Alkışlama!

İlk emri oku olan din
Elbet cehaletlede yargılayacak unutma...


Not: şiirsel bir endişe ile güzel olması amacıyla yazılmamıştır