Ah çekip yüreği boşa dağladım
Ben beni kaybettim dallar içinde
Yerip bu bahtımı kara bağladım
Sebebim gezerken allar içinde

Yalnızlık belası sardı dört yandan
Alyuvarlar gibi tur atar kandan
Çığlığım duyulur Erzurum Van’dan
Bikese sayıldım kullar içinde

Sanmayın neşeyi fuller yaşarım
Beş öğün efkarla dolar taşarım
Dertten rekorumu her gün aşarım
Görmedim bayramı yıllar içinde

Değeri biçmedim kirpik göz ile
Yanaştım can dedim temiz öz ile
Ceremeyi çektim doğru söz ile
Hep çıkmazı seçtim yollar içinde

Bölüp de yarıma saymadım tamı
Doğruyu resmettim korudum namı
Aşikâr eyledim gönül aynamı
Tutkuyla iz sürdüm çöller içinde

Avucumda kalbim gören olmadı
Aşkın gözü körmüş gelip bulmadı
Sevi tezgâhında filem dolmadı
Bir seven çıkmadı dullar içinde

IŞIK akıl mı var, hepten yitirdim
Umuttan tike yok yiyip bitirdim
Sabır kertesini sona getirdim
Göle maya çaldım seller içinde


Azimet IŞIK 01.06.2016 KUMBABA ŞİLE İSTANBUL