kafamın icindeki karıncalanmadan kurtulamıyorum
sözlerim kelimelerim
yazdıklarımın ihanetine ugruyorum
sırtımdaki her hancer kadar ihtiyarladım
iltihabtan sorumlu devlet bakanı gibiyim
ama bir turlu gorevini yerine getirmeyen
hakkında acılmıs sorusturmalardan
dokunulmazlık sayesinde kurtulan

ayak bileklerinden baglanıp asılan bir tutsak gibiyim bu dunyada
tersinden bakıyor olmak düzeltmiyordu
yanlıslıkları
seni kıskanıyor olmamın yetmemesi gibi
ve seviyorumlar
baska yorumlara yol acıyordu
içime cektigim bu hava
iliklerimdeki bu hırs
öfke nöbetleri
ekseninde bir dunyanın
kopmak isteyipte kopamamak gibi
topuklarından vurulmus bir borclu
ölmesine izin verilmemiş
cunku ölürse borcunu ödeyemez
kadar mantıklı
yaşaması gerek
ama yaşamak artık
kazanmaya yetmiyor kadar acizce
üstü kalmasın o paranın
cunku ustu hayır işlenmekten daha mühüm yerlerde kullanılabilir
tekrar gelecekmiyiz bu lokantaya?
hangimiz secti yiyecegi yemegi
simdi sikayetci olanlar kimler?
hesabı veren
bir turlu mutlu olamayan
karnı doymayan kim?
iliklerimdeki bu afyonun asıl sahibi ?
ve hangisi medet umar benim dibe vuruslarımdan?
aklımın ucundaki
susma
birsey söyle
biraz olsun yardım et...
gelemiyorum üstesinden tek basıma, derken sen
kanımı donduran bu sogukta nerden cıktı
ne cok zenginligim
seni dusunupte icebilmelerim
özgürlük bumu?
sensin diye beyaz tenli bir kadının kollarında
ayılabilmelerim..
Anlayamadıgım nasıl bir ruya bu
bir sonmu?
davetsizligim yüzsüzlüğüm
bu teninle yetnimeyip ruhuna sahip olma tesebbuslerim
susma
birsey söyle
kanımdaki toksin miktarının fazlalıgı ne kaddarını ispatlar
aklımdaki senin varlıgını?
en cok seni seviyorumlarla yorumlananlar
mesafelerlemi ölcülüyor bu askın buyuklugu
yoksa cektigin acıylamı orantı kuruluyor?
sustuklarımı nasıl tasıyorum bir bilsen
susma
birsey söyle
ben yeterince susuyorum
hem sana hem bana yetecek kadar...