2
Yorum
3
Beğeni
5,0
Puan
1006
Okunma
SESSİZ YÜREKLER
Azizim ben yürüdüm bu karlı yollardan
Acıları canlı canlı gördüm hüzünle
Yaram çok derindi, kanadı durdu
Nasıl bu acıya dayanır sessiz yürekler.
Bu kahpe düzen içimi yakıyor tümden
Bu toprak kokusu artık ölüm kokuyor
Sancılar azalmadan şiddetleniyor
Acılar git gide büyüyor, sevgiler eriyor.
Kırlar nergislerle doluydu
Çamlar mis gibi kokuyordu
Ne nergisler kaldı ne de çamlar
Şimdilerde mavi bile isyanda.
Zaman herşeyin ilacı derken
Karanlıklara boğuldu suçsuz yürekler
Uykusuz geceler düzensiz nefesler
Bize bahşedildi hüzünler
Yok oldu tüm sevinçler.
Mehmet ÖKSÜZ
5.0
100% (3)
Şiirin sahibi
Şiirin sahibi
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz