insan bu, su misali akmıyor da efendi;
yanıyor.

da,
bari küllerinden bir mana doğa gele ..
şöyle heybete dura ve durdura şu gayri insani cümle alemi.


tarifi yok ya
yine de, devinmeli derdi
nur-u göz;
koşa soluk ola da
umula,
bula,
idraki ve kemali..


aranmamış duanın kıy/ameti
serde gizli,
ümit yelkene kaptırınca feleği,
cümle alemin derdi
köşede dura da
sıra gele serden öte olan her hale..
merhale..


lakin
sıra
yok,

bizde sıra gelmez efendi;

nefes almayan gölgelerin kademine basılmaz,
bizde.


bizde
sıra gelmez;
onulur şifai merhemlerle.
karıla
dürüle
büzüle derdi.


ben anlamam efendi!
anlamam ben.
öyle satır arkası yudumlamak göz ucunu,
bir el cam arası buzullar keyfe kedere gelmenin bilinciyle avunmadan ..
ben anlayamam.


sıra
uzun
efendi..


da,
unutma;
yorulursan,
birkaç
mana
arala..
soruluklarına konmaz ola karga kafesi.
umula ki,
gün ağarmadan

sana
gele
sıra..