![]() YORDUN BEDENİMİ
Çok yordun düşmüş bedenimi,öldürdün beni
Aldın gömdün sonu olmayan kara toprağa Vakitsiz bir sevdamı desem yaşadığıma Nasılda geldim senin alçak oyunlarına Karanlık bucaklara zifiri karanlığa attın beni Daralttın ruhumu,çürüttün seven kalbimi Akıttın gözlerimden haziran yaz yağmurunu Keşke tanımasaydım seni,yıktın hayallerimi Sana uzattığım sevgi ellerimi boş bıraktın Kulak verdin uydun içindeki adi şeytana Kulak vermedin sevgimin kıpırtısına sesiz kaldın Dalgalandırıp sürükledin beni ıssız bucaklara Tanımadığım aşkın acısında,umut verdin Derin okyanuslarda sığ bir liman yaptın beni Bu aşkın sonunu dar ettin,haram ettin bana Hayatımı zindan,yaşamayı,dünyayı dar ettin Geçmişimin yalnızlığına koydun ben alçakça Acılarımla yargıladın beni karanlık dünyamda Gözlerinin bebeğinde arattın bu yalnız şairi Bu güzel aşkım sende kalsaydı kafiydi bana Baharda açan çiçekleri kopardın soldurdun Hüzünlendirdin kurumaya yüz tutmuş toprağı Şimdi uzaklardasın asla ualşamadığım yerde Bense gurbet ellerde ölüme kucak açmışım Abdullah Altuntaş (Yalnız Şair) |