Polenler bir yandan
Rüzgar bir yandan
Direndim
Direniyorum
Meydanın sesi çınlıyor
Kulaklarımda dalgalı uğultular
Gidin len kuşlar gidin
Dokunuyor
Dokunuyor kanatlarınız
Yürüdükçe
Ağırlaşıyor bedenim
Sanki
Mermer yüklü
Bu miskin duygularım
Sesimde kısık bir beste
Baharda gelme
Baharımsın zaten
Kopan yapraklar gibi
Yenilenen yazıma kışıma
Kalbini okuyorum
Konuşan duvarlardan
Bit pazarından
Bütün çiçeklerin düşlerini
Sana kopartıp
Bizden gönderiyorum
Deliyim seninle doluyum
Yokluğuna kaçık zamanlardan
Uçurtmalar gibi takılıyorum
Görünmez gözlerine
Çakılan
Güneş alnımı işliyor
Gökyüzü soyunacak siyaha
Maviden asılarak ellerinden
Uyurum belki düşlerinde
Baharda gelme
İyi değilim
Sensiz bu yılda bölündü
Dağılan meydanda şimdi
Yazdığın satırlardan
Bozuk bir şiir gibi
Beni süprizine
Sarmış olsan da
Baharda gelme gidemezsin...