1
Yorum
3
Beğeni
5,0
Puan
587
Okunma
içim,içimde ne varsa
göğün sonsuz boşluğu
yerin bütün şekilleri
okyanusların derinliği
sınırsız kuralsız içim
boş, öyle boş, bom boş,
bu ne yaman bir boşluk
nerden çıkar nereye akar
bu bitmez sağanak göz yaşı
kontrolsuz benliğimin aksi
metruk mesnetsiz mahkemesi
özlemım çıngırak yılanları
hasretimle kuduz köpek gibi
yüreğim bu ne yaman bir acı
bir çift göz elleri keski
doğradıkça uzaklaşan gülüş
o ses ruhumu rüzgara salan
rüyasi sallanip gelip diden
hayal ki hayaletle üstümde
vucudun şehrinde destursuz
sevdiğim bu ne yaman çelişki
Ahmet Coşkun
5.0
100% (3)
Şiirin sahibi
Cevap Yaz