Yüzüme gözüme yapışan bunca insanın
Ne kadarı insandı bilmiyorum
Ve ben ne kadar insan kalabildim

Bildiğim eşeledikçe kalbimi
Şiir çıkıyor
Kendimin jurnali şiirlerle
Ele veriyorum halimi
El alıyor elde kalıyor
Elden bişey gelmiyor
El aleme mevzu oluyor o kadar

Nasibimin ne kadarı hayrıma
Ne kadarı şerrime
Ve ben bu olup biten herşeyin tam neresindeyim
Gönül göğümün haddi nedir
Aklımın uçlarına kadar gidiyorum
Mu tüm sebeplerin
İnine indiğim içlerin
Ve yüceliğini çıktığım kimlerin
Hacet hesabıyım
Ah reklamsız değil hiçbir mutluluk
Ben sevmiyorum bu kılıksız sonları
Herşeyin yolu çok yoksulken
Nasıl zengin olabiliyor hayaller
Hiç anlıyamıyorum

Yüzüme yapışan da insanım diyor
Yakışan da
Ben de öyleyim demek gelmiyor içimden
Ben ucubeliği seçiyorum
Tanrı diye tapılıyorum
Varlık vakitli oysa
Ölmenin ipiyle çekiliyorken
Ben kime tanrı olabilirim ki

Yok birşey
Unutun uyuyun siz
Ben bu kafa denilen cumcumamı
Patlatırım yerinize
Ve yüzüme yapışan hallerinizi
Azad ederim gerekirse
Siz unutun ve uyuyun