Yolun...
Suskunluğu kadar
Yürüyorum ...
Hayatımın renkli karelerine
Bir şekilde
Geçiyorken zaman



Bir iz bırakma telaşında
Her birimiz
Geçtiğimiz yollarda
Zannediyoruz ki
Yol bir yere gitmez
Gidiyor ...
Öylesine ki
Çıkmaz sokaklara



Sonbahar akşamlarında
Uykusuz geceler
Her bir cümlede
Bir yaşam nöbeti
Hep içe dönük
Ve suskun...



Hayatın her türlü
İklimleri belirir gözlerinde
Hele ki
Birde yanlızsan
Demin dibine vurursun
Efkarın...
Çıkamazsın düzlüğe


Uzun yollarda
Anlam kazanır şiirler
Vede şarkılar
Buda benim
Şiirim olsun dersin
Buda benim şarkım
Tamamen uykusuz
Gecelerin ardından



Artık....
Soru sormazsın kendine
Hayatı umursamazsın
Şiirler yazmazsın
Çünkü....
Bilemezsin daha
Hangi cümleyi hayatın
Neresine yerleştireceğini



Dinlediğin tek
Şarkı kalır geriye
Ben yoruldum hayat
Yorma beni
Yorma artık




sevay