0
Yorum
1
Beğeni
5,0
Puan
610
Okunma
Karanlık Odalar-5-
Yamalı bir bohça gibi yüreğim
Ben dikiyorum o sökülüyor
Sonbahar vuruyor hep dallarıma
Ben ekiyorum o dökülüyor
Güneşim eksildi pencerelerimden
Karanlık, ışıklar bir bir sönüyor
Vazgeçtim yaşama heveslerimden
Bana inat dünya yine dönüyor
Yüzümde derin sevda izi var
Kurt yalnızlığıma itler gülüyor
Kalbimde yara sancı sızı var
Ben ağlarken herkes mutlu biliyor
Alnım kırış kırış saçımda aklar
Çalar kapımı azrail yoklar
Kararmış ruhumu teneşir paklar
Tükendi defter yazı siliyor
Dursun ÇÖTOĞLU
5.0
100% (1)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.