Ve bir gün , biri çıkar karşına.
Önce gülüşüyle tanışırsın isminden önce.
Ve sonra, çalar kapını AŞK….

Ve sonra , kahve tadında gözleri kalır damağında.
sesini duyarsın.Getirmez seni gittiğin yerlerden.
kokusunu bilmeden çekersin içine, derin derin
Ve sonra, varlığına el koyar dokunmadan, usulca...

Ve sonra, ayaz olur hep geceler Ankara’da.
hiç gitmez hüzün , baharlarından.
Ve sonra, canı Cennete dersin şiirlerin.
bir bakmışsın bin şiirini satmışsındır AŞK ’ a.

Ve sonra, karanlıklardan deste deste oyun kağıdı yaparsın kendine de ,
Oynarsın taaa şafaklara dek...
Ve sonra, hayatın gözlerine bakarken irkilirsin.
uykularını da alır gider senden, çekinmeden
Ve sonra, savrulursun, “ kal” dan , “ kal “ lara…
Ve sonra sende gidersin sırlarınla onun peşinden.
...
Ya sonra ? …
Abdullah Gülderen
" GülDerunî Aşk "