bir beyaz bulut üzerinden kar taneleri, kardelenler düşürdü
sıcak tı bazen sevgisi bazende ruh üşürdü
sağnağında ıslanmadım bulutun sevdasına yaslanmadım
yar denen mecnun bir garip olup beni aklından düşürdü

gönül bir asker olmuş nöbeti aksatmaz
emme velakin yalnızlığın kurşunlarından kaçmak ne mümkün
bir sağımdan bir solumdan bir cepheden bir ensemden
hele hele
bir kurşun varkı
tam şuramdan
tam şuramdan
kaçmak ne mümkün
sağ kalmak ne mümkün
devamı soluyo bazen elimde
böyle aşkın
hani yemyeşil bir yaprak
alırsın elinde
aniden sararıp kurumaya başlarya
öyle kuruyor aşk ellerimde
koklamak istİyorum yeşili
rengini koklamak istiyorum
bakıyorum kırılı veriyor
avuçlarında
düşü veriyo parmaklarımın arasından
sora düşünüyorum
bumuydu diyorum
uğrunda yeşerttiğim sevgi
bumuydu
benim dediğim mis kokular
bana bölemi kokmalıydı bana bölemi yapmalıydı
sen bumuydun diyorum
yaprak
yeşil
bumuydu

gözlerimden sora bir damla yaş düşüyor
kırılan yapraklar
elime yapışıyor
kan revan avuçlar
kanıyorum içten içe
öyle canım yanıyor ki o an
sen
sen nerdesin
kimlesin
kimlesin
kimin ellerinde kaç damar yeşillendin
kimlere buket olup el verdin
düşündükçe çıldırıyorum
sen nerdesin
nerdesin

Uçuk’ÇA AŞK