(BİRİCİK EŞİME)

Alerjim olsa da çiçeklere, polene
Aşığım papatyaya,
mevsim gülüne
Sanma, An olur çıkarsın aklımdan
Kır çiçeğimsin o en saklımdan
Unutma;
Seni bahar geldiğinde de seviyorum
Çiçekler açtığında da,
kelebekler uçtuğunda da
Bütün mevsimlerde,
Sonbaharda, Kış güneşi kaçtığında da

Seni karanlıkta da seviyorum.
Ürkütse de bedenimi
Tomurcuk tomurcuk kabartsa da tenimi
Farz et kapanmış gözlerim, düşündeyim
Çok uzaklardan gelmiş bir yıldızın peşindeyim
Ama seni güneş doğduğunda da seviyorum
Gözlerin onun içinden bir parça
Bakamasam da çoğu zaman rahatça

Seni kar yağdığında da seviyorum
Her düşen tane çocuklaştırsa da bedenimi
Üşütse de açıkta kalan tenimi,
Düşlerim sıcak çayın senli demini
Say! bir sobanın üstünde demlik
Kuzinede birkaç patates
Kestane kokusunda biz iki nefes

Seni yağmur yağdığında da seviyorum
Sırılsıklam derler ya
Bağırasın gelir, Nara atasın
Ey dünya!
Var mı böyle seven söyle
Ne bileyim, iste öyle.

Seni karanlıkta da seviyorum
Aydınlığa umut ederek
Şafak’ın atması hani ardından
Sabaha doğru koşar adım giderek
Seni gün ayarken de seviyorum
Derin bir nefes
Penceremden boş sokağa bakarken
Sonra gülümseme
Gün geceyi ağır ağır yıkarken

Seni mutluluğumda da seviyorum
Belki de en kolayı
Bu yüzden abartmayacağım olayı

Seni hüzünlerimde de seviyorum
Yaslamak başımı dizlerinin üstüne
Bakmak gözlerinin içine,
Son bulmasa da hüzün, rahatlar
yol alırım umut göçüne

Seni okurken de seviyorum
Kitabım sen, ayracım sen
Neler okuyorum orada bir bilsen
Yüzündeki her hat say ki bin kıraat

Seni üzerken de seviyorum,
Seni kızarken de

Ha! Unutmadan;
Seni yazarken de seviyorum
Divitim sen, kâğıdım sen
Romanım sen, öğüdüm sen
Şiirim sen, ağıtım sen
Sırf bu yüzden şaire
Neler yazdırdın bilsen

Cemil YILDIZ
06.04.2016