özledim inan ki kavganı bile
özledim, ruhundan dökülen incilerini
korkuyorum, her seferinde, diyorum ki;nafile!
özledim,kaale almayan,umursamayan sözlerini
………………......
beni,
niye etkiliyor böyle,kaybolduğum derin sessizlik?
ki; hasret denizinde okşanan sensizlik
bir başımayım, ufuklarda umut yüklensem de,
değil mi, gözlerimden besbelli, bendeki çaresizlik?
.......................
ne olur uzatma artık, neyleyim daha
sözüm söz, üzmeyeceğim,inan bir daha
kıymet bilensin,umutlarıma bir gün gibi ışık saçta
benimde çölleşmiş duygularımdan doğsun bir vaha
.......................
şimdi, gönül denizinde boğulan benim
alışamadı, alışamadı sensizliğe deli yüreğim
üşümesin sevgisizlikten, n’olur meleğim
bir uçurtma yükselsin bulutların üstüne
……………………
ben mi?
gözü yaşlı gökyüzümde çizgim rengarenk
dinlediğim, bulutların kederinde hep aynı parça
ki; aşkımı soramaz oldum, sanki ateşten gömlek
yine bölündüm,gecemi aydınlatan sevgiliye bin parça.
yusuf erdoğan