1
Yorum
3
Beğeni
0,0
Puan
797
Okunma
Karanlık bir oda;
Sessiz çığlıklar atan insanlar kuytuda,
Ölüm diye inliyorlar,
Başı bozuk hayatta.
Karalıyorlar umutlarını,
Bilmeden oysa...
Kimi; sevdasını yitirmiş koynunda,
Kimi; kendi elleriyle boğmuş aşkını,
Kimi; sevdasıyla sarmalamış en güzel anılarını,
Kimi; pamuklara sarmış ucuz anlarını,
Kimi; susturmuş kalbinin duyulmayan çığlıklarını.
Herkes bir son peşinde;
Umutlu, umutsuz
Olmayan aşkları,
Kalpsiz dehlizlerde yanan sevdaları,
Tek bir kurşunla,
Son bulan hayatlara inat...
Gülşah ERCİYAS
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz